Een grote riverbet krijgen met een hand die te sterk is om zomaar weg te gooien, maar te zwak om comfortabel te callen. Iedere pokerspeler kent het dilemma. Heeft je tegenstander daadwerkelijk een sterke hand, of probeert hij je uit de pot te bluffen? Bij een zogenoemde bluff catcher draait de beslissing uiteindelijk niet alleen om je eigen kaarten, maar vooral om de verhouding tussen value bets en bluffs in de range van je tegenstander.
Een goede hero call voelt soms spectaculair, maar achter een winstgevende call zit meestal gewoon een rekensom. Hoe groter de inzet van je tegenstander, hoe vaker hij moet bluffen voordat een call winstgevend wordt. Door pot odds, board texture, blockers en het speelprofiel van je tegenstander mee te nemen, kun je riverbeslissingen een stuk beter onderbouwen. GGPoker schreef een blogpost over dit onderwerp die wij hieronder voor jullie in het Nederlands hebben herschreven.
Wat is een bluff catcher?
Een bluff catcher is een hand die alle bluffs van je tegenstander verslaat, maar vrijwel al zijn value handen verliest. Je hand is dus niet sterk genoeg om tegen een normale value range voor te staan, maar heeft wel voldoende showdownwaarde om een call te overwegen.
Stel dat het board 
is en je zelf 
hebt. Wanneer je tegenstander op de river inzet, versla je handen die volledig gemist hebben of op een andere manier proberen te bluffen. Tegen een aas, koning of een andere betere gemaakte hand zit je echter vrijwel altijd aan de verkeerde kant van de pot. Of je met pocket vrouwen moet callen, hangt daarom volledig af van de vraag hoe vaak je tegenstander hier bluft.
De wiskunde achter de bluffcatch
De basis van iedere bluffcatch-beslissing is eenvoudig: vergelijk de pot odds met de verwachte blufffrequentie van je tegenstander. De benodigde blufffrequentie kun je berekenen met: Benodigde blufffrequentie = inzet van de call / (pot + inzet van de call). Bij verschillende riverbets ziet dat er als volgt uit:
| Bet van tegenstander | Benodigde winstkans |
| 1/3 pot | 20% |
| 1/2 pot | 25% |
| 2/3 pot | 29% |
| 3/4 pot | 30% |
| Pot | 33% |
| 1,5x pot | 38% |
| 2x pot | 40% |
Een tegenstander die bijvoorbeeld de volledige pot inzet, moet dus ongeveer één op de drie keer bluffen voordat een call met een pure bluff catcher break-even wordt. Bij een half-pot bet ligt die drempel aanzienlijk lager. Je hoeft dan slechts 25% van de tijd goed te zitten om op lange termijn quitte te spelen.
Hoe schat je de blufffrequentie in?
De moeilijkheid zit natuurlijk niet in de rekensom, maar in het inschatten van de range van je tegenstander. Je weet immers niet welke kaarten hij daadwerkelijk heeft. Daarvoor zijn verschillende factoren belangrijk.
Het type speler
Een recreatieve speler die normaal gesproken weinig bluft, verdient minder calls dan een agressieve regular die regelmatig druk zet op de river. Tegen een speler die bekendstaat om grote bluffs, kun je je calling range juist wat verruimen.
De board runout
Kijk goed naar welke draws op de river zijn aangekomen en welke juist zijn gemist. Wanneer meerdere straight- en flushdraws mislopen, heeft je tegenstander automatisch meer natuurlijke bluffcombinaties.
De bet sizing
De grootte van de riverbet vertelt ook iets. Een kleine inzet kan relatief eenvoudig gecalld worden, terwijl een grote overbet aanzienlijk vaker een bluff moet zijn om een call te rechtvaardigen.
De betting line
De manier waarop de hand is gespeeld, is minstens zo belangrijk. Een speler die flop en turn checkt en vervolgens groot inzet op de river, kan veel bluffs hebben. Een speler die drie straten blijft vuren, kan juist een veel sterkere range vertegenwoordigen.
Wanneer zijn er veel bluffs mogelijk?
Sommige situaties lenen zich duidelijk beter voor bluffcatchen dan andere.
Gemiste draws
Een board waarop meerdere draws zijn gemist, is vaak interessant voor een hero call. Denk bijvoorbeeld aan: 
. Flushdraws zijn niet binnengekomen en ook verschillende straightdraws hebben de river niet gehaald. Een speler die bijvoorbeeld met 
op flop en turn heeft gecalld, heeft op de river geen showdownwaarde meer. Als hij inzet, moet die hand dus bluffen om de pot te kunnen winnen. Hoe meer natuurlijke bluffs een speler in zijn range kan hebben, hoe aantrekkelijker een bluffcatch wordt.
Boards die slecht bij jouw range passen
Ook de verhouding tussen beide ranges speelt een grote rol. Stel dat je vanuit de big blind verdedigt met 
en het board uiteindelijk 
laat zien. Jouw range bevat relatief weinig sterke azen en koningen. Een agressieve tegenstander kan dat zien als een kans om druk te zetten. Je range bevat immers veel handen die moeite hebben om een grote riverbet te callen.
Wanneer je zwakte hebt getoond
Heb je meerdere straten passief gespeeld, dan kan een oplettende tegenstander proberen de pot op de river alsnog te winnen. Denk bijvoorbeeld aan een flop waarop je behind checkt en vervolgens kleine bets callt. Wanneer je op de river opnieuw checkt, kan dat voor je tegenstander het signaal zijn dat je hand niet bijzonder sterk is. Dat maakt een riverbluf aantrekkelijker.
Wanneer moet je juist oppassen?
Niet iedere grote riverbet bevat automatisch veel bluffs. In sommige situaties wordt de range van je tegenstander juist sterk richting value geduwd.
Passieve spelers die ineens groot inzetten
Een speler die normaal gesproken weinig agressie toont en plotseling een pot-sized bet op de river plaatst, verdient respect. Recreatieve en passieve spelers hebben vaak simpelweg te weinig bluffs in dit soort situaties. Hoewel de pot odds op papier een call kunnen rechtvaardigen, kan een exploitieve fold tegen dit type speler alsnog de beste beslissing zijn.
Boards die de betting range hard raken
Sommige boards sluiten veel beter aan bij de range van de preflop agressor. Hoge kaarten en sterk verbonden boards kunnen bijvoorbeeld veel valuecombinaties bevatten.
Op een board als moet je daarom voorzichtig zijn wanneer een speler die preflop de agressie had, vervolgens drie straten blijft inzetten. Een bluffcatch met een marginale hand wordt dan snel een dure aangelegenheid.
De betting line
Ook de lijn zelf kan een belangrijke aanwijzing zijn. Een bet-bet-bet-lijn bevat vaak veel value, terwijl een check-check-bet op de river meer ruimte kan laten voor bluffs.
Een river check-raise is doorgaans nog sterker. Met een marginale bluff catcher wil je daar meestal niet zomaar tegenin gaan.
Blockers kunnen het verschil maken
Bij bluffcatchen zijn blockers niet alleen belangrijk voor het bepalen van goede bluffs. Ze kunnen ook bepalen welke bluffcatchers het beste zijn om mee te callen. Stel dat er vier kaarten van dezelfde suit op het board liggen en jij de aas van die suit in je hand hebt. Je blokkeert daarmee de nut flush-combinaties van je tegenstander. Daardoor blijven relatief meer bluffs over.
Het tegenovergestelde kan ook gebeuren. Als jij juist kaarten vasthoudt die normaal gesproken onderdeel zijn van de gemiste draws van je tegenstander, blokkeer je zijn natuurlijke bluffs. Zijn range wordt daardoor relatief sterker en een fold wordt aantrekkelijker. Kort gezegd: je wilt bij een bluffcatch bij voorkeur valuecombinaties blokkeren en zo min mogelijk bluffs blokkeren.
Voorbeeld: een lastige riverbeslissing
Laten we kijken naar een concrete situatie. Je speelt een $1/$2 cashgame met $200 effectieve stacks en opent vanuit de cutoff naar $6 met 
. De big blind callt en er zit $13 in de pot. Op de flop komt: 
. Je bet $8 en krijgt een call. De pot is nu $29. De turn is: . Je zet opnieuw $18 en je tegenstander callt. Er zit $65 in de pot. De river brengt: 
. Je checkt en je tegenstander zet $50.
Stap 1: bereken de pot odds
Je moet $50 callen om een pot van $115 te winnen. Je hebt daarom ongeveer 43,5% equity nodig om de call break-even te maken. Dat betekent dat je tegenstander in deze situatie ruwweg 44% van de tijd moet bluffen voor een call winstgevend is.
Stap 2: bekijk zijn range
Welke handen kunnen preflop, flop en turn callen en vervolgens op deze river groot inzetten? Aan de valuekant kun je denken aan handen als AK, AQ, AJ en A9, maar ook aan twee paar en sets. Aan de bluffkant zijn bijvoorbeeld gemiste straightdraws en andere handen zonder showdownwaarde mogelijk.
Stap 3: kijk naar de river
De koning is geen onbelangrijke kaart. AK heeft nu een sterke combinatie gemaakt en ook KQ kan in de range van de big blind zitten. Tegelijkertijd zijn er geen enorme hoeveelheden voor de hand liggende draws die op de river zijn gemist. Je hebt bovendien zelf op de river gecheckt, waardoor je tegenstander een goede gelegenheid krijgt om druk te zetten.
Stap 4: maak de beslissing
Tegen een onbekende speler is folden waarschijnlijk de beste keuze. Je hebt weliswaar top pair, maar je hand staat onderaan je eigen value range en er zijn relatief weinig natuurlijke bluffs. Tegen een zeer agressieve tegenstander verandert de situatie.
Als je weet dat hij regelmatig zwakte aanvalt en bijvoorbeeld zwakke azen in bluffs kan veranderen, wordt een call een stuk aantrekkelijker. Het belangrijkste is dat je niet alleen denkt: “Ik heb top pair, dus misschien moet ik callen.” De juiste vraag is: heeft mijn tegenstander genoeg bluffs om deze call te rechtvaardigen?
Verschillende spelers vragen om verschillende strategieën
Een belangrijk onderdeel van bluffcatchen is dat je niet tegen iedere tegenstander dezelfde strategie hoeft te gebruiken. Op lagere stakes wordt in veel situaties minder gebluft dan theoretisch optimaal zou zijn. Recreatieve spelers kiezen er bijvoorbeeld regelmatig voor om een gemiste draw op te geven in plaats van op de river nog een grote bluff te proberen. Ook wordt er relatief vaak dun value gebet.
Daarom kan het winstgevend zijn om tegen dit type spelers vaker bluffcatchers weg te leggen. Op hogere stakes kom je vaker spelers tegen die beter nadenken over hun bluff-to-value-ratio. Zij kunnen bovendien bewust proberen om je te laten folden wanneer je range zwak oogt. Tegen zulke spelers wordt het belangrijker om dichter bij de mathematisch optimale callingfrequentie te blijven en je reads goed te gebruiken.
Veelgemaakte fouten bij bluffcatchen
Een van de grootste fouten is kijken naar de absolute sterkte van je hand. Top pair klinkt sterk, maar als je tegenstander alleen betere handen en bluffs heeft wanneer hij groot inzet, kan top pair alsnog een duidelijke fold zijn. Ook het negeren van de bet sizing kost spelers veel geld. Een pot-sized bet vraagt om een veel hogere blufffrequentie dan een half-pot bet. Hoe groter de inzet, hoe kritischer je moet kijken naar de verhouding tussen mogelijke value en bluffs.
Een andere valkuil is callen omdat je ervan overtuigd bent dat iemand aan het bluffen is. “Ik zet hem op een bluff” is op zichzelf geen analyse. De vraag is niet óf hij kan bluffen, maar of hij vaak genoeg bluft. Tot slot moet je oppassen voor emotionele calls. Na een paar grote bluffs van dezelfde tegenstander kan de neiging ontstaan om hem koste wat kost te willen betrappen. Iedere call moet echter gebaseerd zijn op de verwachte waarde van die specifieke beslissing.
Zo verbeter je je bluffcatch-beslissingen
Wie beter wil worden in bluffcatchen, kan beginnen met het uit het hoofd leren van de belangrijkste drempels. Bij een half-pot bet heb je ongeveer 25% winstkans nodig, bij een pot-sized bet 33% en bij een bet van twee keer de pot ongeveer 40%. Daarna kun je jezelf bij iedere moeilijke riverbeslissing een aantal vragen stellen: Welke valuehanden heeft mijn tegenstander? Welke bluffs heeft hij? Welke draws zijn gemist? Welke handen blokkeer ik? En past zijn betting line bij iemand die daadwerkelijk zoveel bluft?
Bij online poker kunnen hulpmiddelen zoals de Smart HUD van GGPoker daarbij extra informatie geven over agressie en betting patterns. Ook kun je gespeelde handen later terugkijken om te onderzoeken of je in vergelijkbare spots structureel te veel of juist te weinig callt.
Bluffcatchen draait uiteindelijk om de juiste rekensom
Een hero call hoeft geen spectaculaire gok te zijn. In de basis is het een combinatie van pot odds en een inschatting van de blufffrequentie van je tegenstander. De rekensom is relatief eenvoudig. Het moeilijke gedeelte is bepalen hoeveel value- en bluffcombinaties daadwerkelijk logisch zijn. Door rekening te houden met het board, de betting line, blockers, bet sizing en het type speler, kun je steeds beter inschatten wanneer een marginale hand sterk genoeg is om te callen.
Het verschil tussen een goede en een slechte hero call zit daardoor vaak niet in je gevoel, maar in de vraag of de wiskunde achter de beslissing klopt.
Nog geen account op GGPoker?
Zelf nog geen account op de pokersite? Registreer jezelf direct op GGPoker via de onderstaande banner of deze tekstlink.
Wat kost gokken jou? Stop op tijd. 18+
Ben jij toe aan een tijdelijke of definitieve gokstop? Zet jezelf dan in Cruks.
